Warsztaty i szkolenia

1. Określić kluczowe punkty decyzyjne związane z zakończeniem poszczególnych sesji i zakończeniem leczenia.
2. Oceniać postępy w leczeniu przy użyciu wskaźników klinicznych dotyczących poprawy emocjonalnej, relacyjnej i funkcjonalnej.
3. Stosować strategie wspierające zakończenie sesji, które promują regulację i homeostazę u dzieci i młodzieży o różnych profilach układu nerwowego.
4. Rozpoznawać oznaki nierozwiązanych problemów i określać, kiedy konieczne jest dodatkowe przetwarzanie.
5. Korygować lub dostosowywać plan leczenia, gdy nie osiąga się pożądanych rezultatów.
6. Współpracować z klientami i opiekunami podczas zamykania i ponownej oceny, aby zapewnić etyczne i odpowiednie dla rozwoju zakończenie leczenia.
7. Integrować strategie zamykania i ponownej oceny z modelem leczenia zorientowanym na fazy i uwzględniającym traumę.

1. Ćwiczenie scenariuszy wywiadów służących ocenie trudności związanych z przywiązaniem, dysocjacją oraz prowadzeniem psychoedukacji opiekunów w złożonych przypadkach.
2. Interwencje inspirowane terapią Gestalt i terapią zabawą, wykorzystywane w fazie przygotowania oraz w interwencjach dotyczących przywiązania.
3. Wyjaśnianie opiekunom dynamiki rodzinnej, ran związanych z przywiązaniem oraz strategii dysocjacyjnych — w celu poprawy relacji z dziećmi i nastolatkami.
4. Strategie terapii rodzinnej oparte na dowodach naukowych: rozpoznawanie rodziców „dystansujących się” / „nawiązujących kontakt” i tworzenie nowych, pomocnych ujęć trudnych zachowań.
5. Angażowanie opiekunów w proces naprawiania szkód wynikających z ran związanych z przywiązaniem.
6. Wspieranie terapii EMDR dzieci we wszystkich ośmiu fazach oraz płynne integrowanie EMDR z metodami już stosowanymi przez terapeutę.
7. Fragmenty nagrań wideo, transkrypcje oraz praktyczne ćwiczenie interwencji w trakcie warsztatu.

1. Przeprowadzenie pogłębionego wywiadu dotyczącego historii przywiązania opiekunów w celu oceny wczesnych ran i zaburzeń przywiązania oraz ich wpływu na sposób sprawowania opieki.
2. Przeprowadzenie pogłębionej oceny historii przywiązania dziecka w celu identyfikacji ran związanych z przywiązaniem.
3. Opisanie opartych na zabawie archetypów zwierzęcych służących identyfikowaniu 8 strategii adaptacyjnych dzieci wobec złożonej traumy oraz ich wykorzystanie w rozszerzonej fazie przygotowania.
4. Zademonstrowanie wykorzystania teorii dysocjacji do psychoedukacji rodziców dotyczącej problematycznych zachowań dziecka.
5. Opisanie strategii terapii rodzinnej opartej na dowodach: rozpoznawanie rodziców „dystansujących się” / „nawiązujących kontakt” i nowych ujęć negatywnych zachowań członków rodziny.
6. Zademonstrowanie psychoedukacji i coachingu rodziców wspierających dzieci z nasilonymi objawami dysocjacyjnymi oraz angażowanie w sesje wrogich części / stanów.
7. Opisanie podejścia EMDR storytelling na przykładzie traumy przedwerbalnej, medycznej i ran związanych z przywiązaniem — z wykorzystaniem opiekunów jako zasobu.
8. Wyjaśnienie metody EMDR storytelling zintegrowanej z terapią zabawą jako zaproszenie do przetwarzania traumy u dzieci o wąskim oknie tolerancji.
9. Opisanie sposóbu wyznaczania celów do Fazy 3 EMDR w kontekście zabawy pourazowej i objawów dziecka.
10. Opisanie dwóch strategii pracy w terapii zabawą z gniewnymi i wrogimi stanami „self” w celu przetworzenia traumy i zmniejszenia agresji.
11. Opisanie wykorzystania aktywności z rodzinnej terapii zabawą, pomagającej opiekunom rozpoznawać potrzeby dziecka związane z regulacją i uziemieniem.

Pierwszy dzień szkolenia wprowadza w podstawy pracy z EMDR poprzez zabawę, historię przywiązania oraz dysocjację, kończąc się metodą storytelling.

12:00–13:25 — Moduł 1 — Podstawowe zasady EMDR poprzez zabawę
Historia traumy · Faza przygotowania · Nagrania wideo · Czy dziecko jest gotowe do przetwarzania?

13:30–15:00 — Moduł 2 — Historia przywiązania i sesje eksploracyjne
Strategie przetrwania i archetypy zwierzęce · Wprowadzenie do dysocjacji

15:30–16:55 — Moduł 3 — Kontynuacja pracy nad dysocjacją
Pogłębienie pracy z zagadnieniami dysocjacyjnymi rozpoczętej w module 2

17:00–18:30 — Moduł 4 — Metoda storytelling
Przykłady zastosowania · Tworzenie historii terapeutycznej

Drugi dzień to praktyka: praca poprzez zabawę oraz szczegółowa analiza przypadków klinicznych.

12:00–13:25 — Moduł 1 — Wspólna zabawa: przykłady pracy poprzez zabawę
Lalki · Piasek · Sztuka i działania artystyczne · „Magiczny sklep” jako zasób

13:30–15:00 — Moduł 2 — Przykłady przypadków Ann
Starsze dziecko · Młodsze dzieci

15:30–16:55 — Moduł 3 — Rozszerzony przykład przypadku Annie
Pogłębiona analiza pracy klinicznej na jednym przypadku

17:00–18:30 — Moduł 4 — Kontynuacja przypadku Annie
Dalsza praca nad przypadkiem · Zakończenie · Ponowna ocena wraz z rodzicem

Szkolenie obejmuje następujące zagadnienia w odniesieniu do pracy z dziećmi i młodzieżą:

1. Jak stosować modyfikacje protokołu zasobowania Developmental Needs Meeting Strategy (DNMS) w celu budowania zasobów u klientów, którzy nie mają bezpiecznych lub dostępnych figur przywiązania.
2. Jak rozpoznawać i pracować z traumą złożoną oraz dysocjacją.
3. Jak stosować modyfikacje EMDR w pracy z dziećmi i młodzieżą, którzy nie mają osoby, z którą mogliby nawiązać bezpieczną więź.
4. Jak wykorzystywać psychoedukację oraz narracje dotyczące przywiązania.
5. Jak pracować z dziećmi i młodzieżą, którzy doświadczyli uwodzenia, groomingu lub wykorzystywania seksualnego.
6. Jak dostosowywać terapię EMDR do pracy z osobami neuroróżnorodnymi oraz osobami w spektrum autyzmu.
7. Jak pracować z bólem emocjonalnym i żałobą w populacji dzieci i młodzieży.

1. Jak uzyskać wywiad bez powodowania niepotrzebnego stresu.
2. Jak formułować przypadek z systemowego punktu widzenia.
3. Jak stworzyć wewnętrzne bezpieczne miejsce.
4. Jak wybrać najbardziej odpowiedni cel i/lub protokół dla indywidualnych potrzeb.
5. Jak stosować stałą instalację orientacji na teraźniejszość i bezpieczeństwo (CIPOS), gdy pamięć docelowa znajduje się poza oknem tolerancji.
6. Jak zmodyfikować standardowy protokół, aby spełniał potrzeby rozwojowe dziecka.
7. Jak tworzyć i wykorzystywać narracje traumatyczne wspierające powrót do zdrowia po traumie.
8. Jak pracować z członkami rodziny w grupie, stosując protokół IGTP.